Veel organisaties die met een gezondheidsplatform werken, lopen op een gegeven moment tegen dezelfde vraag aan: waarom gebruiken medewerkers het niet, terwijl ze weten dat het er is? Na het ondersteunen van verschillende organisaties en honderden medewerkers, weten we inmiddels hoe activatie werkt. We ondersteunen onze klanten bij het verhogen van het gebruik en het voor- of overkomen van de meest voorkomende drempels. In dit artikel beschrijven we de vijf drempels die we het meest tegenkomen.
Het frustrerende is: het ligt vaak niet aan het programma zelf. Het ligt aan de ruimte tussen toegang hebben en daadwerkelijk gebruiken. Die overgang heet activatie en daar zitten een aantal drempels die je niet direct opmerkt. Ze staan nergens in een dashboard, maar ze bepalen wel of al je inspanning iets oplevert.
Drempel 1. Aanmelden verwarren met activeren
De grootste denkfout is dat “kennisnemen” en “gebruiken” hetzelfde zijn. Een medewerker die zich aanmeldt, de onboarding doorloopt of één keer inlogt, is nog niet geactiveerd. Activatie is het moment waarop iemand voor het eerst echt de waarde ervaart; het specifieke gedrag dat de mensen die blijven onderscheidt van de mensen die afhaken.
Daaraan vooraf gaat het aha-moment: de eerste emotionele realisatie dat dit iets voor jóu is. Een welzijnsscan die meteen een passende module aanbeveelt, probeert beide te raken: “dit past bij mijn situatie” (aha) én “ik onderneem nu concrete actie” (activatie).
Wat betekent dit voor HR? Aanmeldingscijfers zeggen weinig. De vraag is: hoeveel mensen komen tot die eerste betekenisvolle ervaring? Bovendien is activatie geen eenmalig doel, maar een proces dat over de hele klantreis onderhouden moet worden.
Hoe wij deze drempel verkleinen
We zetten ons in om medewerkers zo snel mogelijk waarde te laten ervaren dat aansluit bij hun persoonlijke situatie. De welzijnsscan is hier een mooi voorbeeld van: binnen twee minuten ingevuld en medewerkers krijgen direct passende modules aanbevolen. Zo hoeft een medewerker niet zelf te zoeken naar de juiste ondersteuning. In onze nieuwsbrieven geven we medewerkers korte tips en brengen we het aanbod per thema terugkerend onder de aandacht.
Drempel 2. Meer aanbieden werkt averechts
Dit is contra-intuïtief en daarom zo hardnekkig. Als je enthousiast bent over een programma, wil je alles laten zien. Maar overdaad ondermijnt de activatie juist. Elke extra stap, elke extra keuze, elk moment van verwarring tussen de medewerker en die eerste waarde-ervaring verlaagt de kans dat ze de stap zetten.
De praktische vertaling: geef per bericht en communicatiemoment één concrete actie mee, niet een menu. “Doe de scan van 2 minuten” activeert beter dan een mail met zeven links naar alles wat je aanbiedt.
Hoe wij deze drempel verkleinen
We bieden een volledige toolkit met communicatiematerialen gericht op verschillende medewerkers, momenten en kanalen. Onze klantsuccesmanagers helpen je bepalen welke materialen je op welke momenten kunt inzetten. Zij weten uit ervaring hoe je verschillende doelgroepen kunt activeren.
Drempel 3. Je weet niet welke rem er zit
Als gebruik uitblijft, is de reflex om harder te roepen. Maar als je niet weet waaróm iemand niet in beweging komt, schiet je met hagel. Het COM-B-model helpt hier scherp te krijgen wat er ontbreekt. Om een medewerker in beweging te krijgen, moeten drie dingen tegelijk aanwezig zijn:
- Capability: de medewerker weet hoe of waar te beginnen. De rem zit in gebrek aan kennis en vaardigheid.
- Opportunity: er is tijd, een prikkel of zichtbaarheid. De rem zit in de omgeving.
- Motivation: het nut wordt ervaren. De rem zit in de beleving.
Hoe wij deze drempel verkleinen
Elk van die drie vraagt een ander middel. Om de capability te versterken bieden we een heldere scan met één duidelijke beginroute. We weten op welke momenten communicatie aanslaat en welke thema’s spelen binnen organisaties om opportunity te vergroten. Ook een zichtbare, laagdrempelige chat helpt deze drempel verlagen.
Drempel 4: Je duwt, terwijl het van binnenuit moet komen
Preventieve dienstverlening is vrijwillig. Je kunt niemand het platform op sturen. Afgedwongen motivatie is niet duurzaam. De zelf-determinatie theorie laat zien dat mensen intrinsiek gemotiveerd raken als drie basisbehoeften worden ondersteund:
- Autonomie: het gevoel ‘ik bepaal zelf’
- Competentie: het gevoel ‘ik kan dit’
- Verbondenheid: het gevoel ‘ik hoor erbij’
Hoe wij deze drempel verkleinen
We bieden verschillende vormen van ondersteuning aan, omdat we weten dat niet alle medewerkers hetzelfde zijn op het gebied van leervoorkeur, tijd en hulpvraag. De ene medewerker heeft baat bij een snelle tip via de chat, een ander wil één-op-één contact en weer een ander leert juist van ervaringen van andere medewerkers. De ene wil zich verder ontwikkelen, terwijl de ander worstelt met angstklachten. Zo spreken we álle medewerkers aan.
Om de verbondenheid te versterken werken we met een ambassadeursprogramma, want niks werkt beter dan positieve ervaringen van collega’s en mond-tot-mondreclame. Ook zetten we het programma neer als integraal onderdeel van de organisatie. We zijn geen extern ingehuurde partij, maar een samenwerkingspartner op elk niveau. We hechten waarde aan menselijk contact, dus medewerkers spreken altijd een collega in de helpdesk of chat.
De rode draad
Gebruik ontstaat op het snijpunt van twee krachten. Aan de ene kant het materiaal dat wij leveren; aan de andere kant de kennis van jouw organisatie die alleen jij kunt toevoegen. Pas als die twee samenkomen, gaat het platform leven.
Die twee krachten lijken op het eerste gezicht tegenstrijdig. Aan de ene kant eenvoud en snelheid: minder stappen, één actie per moment, snelle waarde. Aan de andere kant personalisatie, regie en menselijke ondersteuning: keuzevrijheid, een passend advies, en echt contact wanneer iemand daar behoefte aan heeft. Menselijke ondersteuning neemt bovendien drempels rond motivatie en praktische bezwaren weg. Zelfs geautomatiseerde vormen die menselijk contact benaderen, zoals een chatfunctie, vergroten de betrokkenheid.
De onzichtbare drempels verdwijnen niet door méér aan te bieden. Ze verdwijnen door de weg naar die eerste waarde-ervaring zo kort, zo helder en zo menselijk mogelijk te maken. Het platform is al goed genoeg. De winst zit in de eerste stap, en daarmee in het rendement op de samenwerking.
