Een docent die zijn passie kwijt is. Een verpleegkundige die altijd klaarstond, maar nu vooral leegte voelt. Een politieagent die zich ’s nachts blijft afvragen of hij het goed doet. In sectoren waar plichtsbesef en loyaliteit diepgeworteld zijn, zie je vaak mensen die blijven geven tot het niet meer gaat.
Waarom vitale beroepen een andere aanpak vragen
In vitale beroepen is uitval zelden het gevolg van één incident. Vaak is het een langzaam proces van overbelasting, verlies van grip, en morele uitputting. Wat gesprekken lastig maakt: veel factoren lijken extern. Maar juist dan is het cruciaal om te zoeken naar waar wél ruimte zit.
Wat is veerkracht (en wat niet)?
Veerkracht is een dynamisch proces van terugveren. In vitale beroepen zie je soms dat mensen lang als ‘veerkrachtig’ zijn gezien vanuit het idee om ‘’harder je best te doen’’. Terwijl ze ondertussen mogelijk over hun grenzen gingen. Als herstel uitblijft, ligt dat niet altijd aan motivatie, maar aan uitputting of verlies van richting.
Wat kun jij als bedrijfsarts doen?
Herken sector-specifieke patronen
- Zorg: eerst zorgen voor de ander daarna voor jezelf, zelfzorg negeren of uit de weg gaan, schuld of schaamte ten opzichte van de werkomgeving.
- Onderwijs; vervagende grenzen door veel thuiswerk, perfectionisme in lessen en gevoel van falen als de klas niet goed luistert.
- Veiligheid (politie, brandweer ed): emoties onderdrukken en almaar doorgaan, niet kwetsbaar mogen opstellen, geen momenten van inactiviteit, te lang doorlopen met klachten zonder hulp vragen.
Benoem wat buiten de invloed ligt én wat niet
- Zorg: aantal werktaken heb je geen invloed op, maar hoe je omgaat met werkdruk en voor jezelf zorgt wel. Kun je meer autonomie opzoeken in hoe je werktaken indeelt of onderzoeken van gedachtes die je tegenhouden om rust in te plannen om zo vermijding te doorbreken.
- Onderwijs: ga ook hier op zoek naar autonomie, hoe veel rust zit er in je lessen, wat doe je met de tijd tussen lessen, welke overtuigingen houden jou tegen om taken sneller af te ronden.
- Veiligheid (politie, brandweer, etc.): durf je te kijken naar emoties die je ervaart, mag je je kwetsbaar opstellen en om hulp vragen, wat is er voor nodig om hulp te vragen, hoe ziet dit er praktisch uit.
Verplaats de focus van uren en taken naar herstel en richting
Stel vragen als: “Waar krijg jij energie van?”, “Wat wil je behouden in je werk en wat niet meer?”. Let op, dit hoeft niet groots. Bedenk wat je morgen al kunt doen om 5% dichter bij je doel te komen.
Verwijs gericht door bij vastlopen
Spot je mentale klachten, zijn die al een aantal maanden aanwezig en vermoed je een diagnose. Of merk je dat iemand herhaaldelijk tegen dezelfde patronen aanloopt waardoor duurzame re-integratie een uitdaging kan zijn? Verwijs dan door naar een (werkgerichte) psycholoog die de sector kent en aandacht heeft voor identiteit, zingeving en herstel. Dit kun je bijvoorbeeld doen door in de aanmelding een duidelijke omschrijving van deze hulpvraag te zetten, zodat er vanaf moment één gekeken kan worden naar de juiste behandelaar.
Duurzame inzetbaarheid begint bij richting
Voor duurzame inzetbaarheid is meer nodig dan lichamelijk herstel of mentale belastbaarheid. Het gaat óók over:
- Werken vanuit waarden
- Jezelf mogen begrenzen
- Herstellen van de verbinding met het werk
Soms betekent dat: doorgaan op een andere manier. Soms: heroriëntatie. Belangrijk is dat de werknemer weer regie ervaart, hoe klein ook.
Meer informatie?
Stress verdwijnt niet zomaar van de werkvloer, maar je kunt er wel preventief en proactief iets tegen doen. Met The Mental Move als partner ben je als organisatie op de toekomst voorbereid.
Tijd om in beweging te komen. Kom erachter hoe jij concreet bij kunt dragen aan een gezonder klimaat binnen jouw organisatie – en ga aan de slag!
"*" geeft vereiste velden aan
